Bilirdik

Gürültüsünü gülümsememize katar,
Ardından
Her damlasını neşemiz sayardık tenimize değen ıslaklığı ile bir fırtınayı.
Bir bakış yeterdi içtenliğe.
Nasılını sorma, bilirdik işte;
O eşsiz saflığına yakışmayan yersiz ve amansız acısını bir yüreğin.
Öylece kaskatı duramaz uzatırdık elimizi bilirsin.
Bilirsin,
Çiğ düşlere çiy dokunuşlardık işte.
Kendimize uzanamadık bir tek..