Serkan Engüdar
Öylesine Bir Faniyim İşte; Herkes Gibi Adı Önceden Koyulmuş.

Sensizliğime Ağlıyorum

sensizliğime ağlıyorum

Sessiz ve bulutlu bir gecede Issız bir parkta yalnızım.
Minik bir salıncak bulmuşum sallanıyorum kendimce.

Düşünüyorum; Niye yalnızlığım?
Hislerimi durduramıyorum, haykırmak istiyorum sensizliğimi.
Nefesim yetmiyor, karşı çıkıyor bana dilim, söyleyemiyorum..
Konuşabileceğim bir dost arıyorum, etrafıma bakınıyorum.
Çaresizim, bulamıyorum.
Gözlerim bulanıklaşıyor, seni arıyor gizlice.
Sadece elimde bir sigara ve isyankar ben..

İşte!
Yeşili karşımda gözlerinin ve hala kaçamak bakıyorsun etrafına.
Parıltısı kayboluyor gecenin karanlığında..

Ellerinin sıcaklığını hatırlıyorum, ısınıyor birden bedenim, titremiyor artık.
Uzun sürmüyor sükunetim.
Hain rüzgar çalıyor benden ellerini..

Hani o yüzüne dökülen saçların teselli ediyor beni.
Yavaşça örtüyor üzerimi,
Gözlerim kapanıyor küçük bir çocuk gibi.
Rüyalarımdaysa yine sen..

Bir acıyla kendime geliyorum, gözlerim açılıyor.
Ne yazık ki bitmiş sigaram.
Tek dostumu da kaybediyorum sonunda.

Elimde acısını hissedemediğim bir yanık,
Yüreğimde derin bir yara,
Hayalini bir an yaşadığım bu parkta,
Ben,
Sensizliğime ağlıyorum..

Bir cevap yazın